Sindala’s zwarte en witte kogels (en andere listen om een dief te vangen)

Voor mij was de sidekick van Floris, de Indiase fakir Sindala, de echte held. Floris is een stoere ridder, maar Sindala steelt de show met wetenschap, mensenkennis en een beetje magie. Zoals die keer dat hij een verrader ontmaskert op kasteel Oldenstein. Er zijn vier verdachten. Sindala houdt hen een dampende bokaal voor met vier ronde kogels: drie witte en één zwarte. Ze weten: wie de zwarte kogel pakt, is de verrader. De goden van Sindala zullen hem aanwijzen. De mannen nemen alle vier een kogel en openen dan een voor een hun hand. Lees verder

In elk handje een biljet van duizend: vondeling blijkt lot uit loterij

Een arme arbeider vindt een mandje met een baby en neemt de vondeling mee naar huis, terwijl hij al acht kinderen heeft. Maar dan ontdekt hij in het mandje een kapitaal aan bankbiljetten. En een briefje: het geld is voor degene die de baby in huis neemt. Van de achttiende tot in de twintigste eeuw stonden zulke verhalen in allerlei versies in de krant onder koppen als ‘Een schatrijke vondeling’. Zo vaak dat journalisten ze zelf gingen wantrouwen: ‘Nog steeds doet de legende de ronde dat er ontelbare malen vondelingen zijn gevonden, die aan hun vinders fortuin brachten.’ Lees verder

De rijke weduwe leek een makkelijke prooi, maar wat zij hun voorschotelde hadden zij niet verwacht

‘Schrikkelijke wraakoefening’, kopte De Grondwet, een krant voor Nederlandse immigranten in Amerika, op 23 september 1873. ‘In de parochie St. Martin woonde eene oude weduwe, wier kinderen allen getrouwd waren en haar verlaten hadden, en die besloten had hare eigendommen te verkoopen en bij hare kinderen te gaan wonen. Zij verkocht hare eigendommen voor $ 2000, ontving het geld in haar eigen huis, de koopacte werd overhandigd in tegenwoordigheid van twee getuigen, die ook de betaling van het geld zagen. Den volgenden nacht bleef zij alleen in het huis.’ Lees verder

De heilige hond

‘Het schijnt waar gebeurd te zijn. De baby krijste, zodat het in de verre omtrek te horen was en de moeder repte zich naar de babykamer. Daar stond de Sint Bernhard met het kindje in zijn bek! Paniek. Moeder griste de baby uit de grote hondebek. En daarna werd er niet geaarzeld: meteen met de hond naar de dierenarts om hem te laten inslapen. Een dramatische vergissing naar enkele uren later bleek: in het wiegje zat een rat! De moedige redder had zijn goede daad met zijn leven moeten bekopen.’ Lees verder

Haatpropaganda in PVV-tweet: ‘net 2 uren in Duitsland en dan al moord’

Propaganda is de kunst van gedoseerd liegen. Je neemt een beetje waarheid en voegt daar een leugen aan toe om het perfecte boosmakertje te creëren. Dat laat je los op sociale media, waar burgers en politici het verder verspreiden. PVV-politicus Willem Boutkan retweette het bericht dat een moslimmigrant die pas twee uur in Duitsland was een vrouw voor de trein had gegooid. Pas twee uur! In werkelijkheid woonde de man al zijn hele leven in Duitsland – hij was er zelfs geboren. Een propagandaleugen dus, maar niet van Boutkan. We volgen het spoor terug. Lees verder

Mini-college: Waarom zijn broodjes aap zo hardnekkig?

Sommige broodjeaapverhalen over misdaad circuleren al tientallen jaren, of zelfs langer. Waarom lijken die verhalen immuun voor kritiek? Omdat de mensen die ze doorvertellen zo goedgelovig zijn? Nee: een groot deel van degenen die ze doorvertellen, doen dat omdat ze het nuttige waarschuwingen vinden. Ze geloven er niet heilig in, maar redeneren: je weet maar nooit. Voor de Universiteit van Nederland gaf ik een mini-college over de vruchteloze discussie tussen broodjeaap-bestrijders en je-weet-maar-nooitgelovigen. Lees verder

Hij rookte in bed. Het redde zijn leven

In 1887 beleefde een man een bloedstollend avontuur in een hotel in Oost-Pruisen. Hij was met zijn kleren aan op bed gaan liggen, las een krant en rookte een sigaret. Toen hij wat as op het tapijt naast het bed liet vallen en keek of de vonk uit was, zag hij hoe van onder het bed een hand werd uitgestoken, die de vonken uitdrukte. Hij kon zijn ogen niet geloven. Om zeker te zijn dat hij zich niet vergist had, liet hij nog een keer gloeiende as op de grond vallen en weer zag hij de geheimzinnige hand voor de dag komen om de vonken te doven. Lees verder

Nederlandse diender Rick stal zijn hartenkreet van Amerikaanse agente

‘Het spijt me dat ik je niet altijd serieus neem. Ik lach erom als de puinhoop in de kamer van je tiener je grootste zorg is, omdat ik net bloed van een heroïneverslaafde in een open wondje op mijn arm kreeg.’ De emotionele open brief van politieman Rick was de afgelopen dagen een hit op sociale media. Een welkom PR-succes voor de politie, die al weken onder vuur ligt door de wurgdood van de arrestant Mitch Henriquez. Helaas bleek de brief gestolen: de Amerikaanse agente Jill Wragg schreef hem al in 2001. Lees verder

Archiefgeheimen: de Britse X-Files

Speuren naar geesten, engelen en zeemonsters. Niet in oude landhuizen en de diepten van de oceaan, maar in Britse overheidsarchieven: de Engelse journalist en folklorist David Clarke spitte voor zijn nieuwste boek naar documenten die licht werpen op bekende en minder bekende mysteries, zoals het Monster van Loch Ness. Engelsen en Schotten streden bij voorbaat om de huid van het monster. Clarke stuitte ook op nieuwe gegevens over de Nederlandse paragnosten Hurkos en Croiset, die hulp aanboden bij geruchtmakende misdaden. Lees verder

Nieuws maken met je eigen fikkie: publieke omroep schept clownshype

Het was even spannend of ze het zouden halen voor Halloween, maar ze zijn er: na de VS, Engeland, Italië, Frankrijk en België hebben de horrorclowns Nederland bereikt. In Nieuwegein hield de politie een clown aan die zwaaide met een speelgoedbijl. Het was een practical joke van Man Bijt Hond, die later extra airplay kreeg in de talkshow van Jeroen Pauw. ‘Wordt dit de nieuwe Ice Bucket Challenge?’ vroeg Pauw. De publieke omroep stookte een fikkie, maar schoof de schuld op de sociale media. Lees verder