Studie pleit ekster niet vrij van diefstal

Geen aprilgrap: biologen van de universiteit van Exeter nemen het op voor de ekster. Hun studie bestrijdt het idee dat eksters alles stelen wat blinkt. Glinsterende dingen trekken eksters niet aan, ze zijn er juist bang voor. Als ze mogen kiezen, krijgen ze liever een pinda of een meelworm dan een ring. Case closed? In een eerder onderzoek verstopten eksters wél de glimmende lokkertjes. En waar komen al die krantenberichten vandaan over eksters die sieraden en lepeltjes stelen? Lees verder

Man bijt hond: hoe het nieuws zichzelf in de staart bijt

Het is al meer dan een eeuw een van de kortste definities van nieuws: als een hond een man bijt, is dat geen nieuws, als een man een hond bijt wel. Want nieuws gaat over het onverwachte. Maar zo zeldzaam zijn die bijtincidenten niet, blijkt uit een inventarisatie van een eeuw man-bijt-hond-nieuws. Alleen doen journalisten telkens alsof er iets ongekends gebeurt. Man bijt hond: geen incident maar een trend. Sinds 2000 steeg het aantal meldingen met meer dan honderd procent. En in meer dan een kwart van de gevallen is de gebeten hond een politiehond. Lees verder

Ballenbijtende vis is broodje aap

Geen poema op de Veluwe deze zomer, wel een ander komkommerdier in het nieuws: de Zweedse ballenbijter. Heren, houd in Zweedse meren toch vooral uw zwembroek aan, waarschuwde De Telegraaf. Van notenkraker tot ballensnijder: hoe een vrijwel vegetarische vis veranderde in een bloeddorstig monster. Lees verder

De wolf is dood, leve de wolf

Het dier dat vorige week dood werd gevonden langs een weg in de Noordoostpolder, is ‘voor 98 procent zeker’ een wolf, maakten onderzoekers van Naturalis vanmiddag bekend. Daarmee wordt een potentiële komkommerhype in de kiem gesmoord: vreemde beesten gedijen in sterke verhalen en in de media juist op onzekerheid. Ze liggen niet dood langs de weg in Luttelgeest. Nee, dan de wolf die in de winter van het jaar 2000 de Zeeuws-Vlaamse grensstreek in zijn ban hield… Lees verder

De drijvende wieg

Na de chaos van een ramp helpen verhalen om opnieuw orde te scheppen en het onbeschrijflijke te beschrijven. Die verhalen kunnen overblijfselen zijn van eerdere rampen: ze liggen al klaar, wachtend op de volgende ramp. Sommige zijn zo sterk dat ze persoonlijke herinneringen lijken. Bij de zestigste herdenking van de Watersnoodramp van 1953 verscheen een boekje over de manier waarop kinderboeken de rampnacht uitbeelden in tekeningen en verhalen. Een van die verhalen is dat over de baby in de drijvende wieg. Lees verder

Poedel blijkt ‘Braziliaanse rat’

Op een vlooienmarkt in Argentinië kocht een man twee poedeltjes. Een miskoop: het bleken ratten die met anabole steroïden waren opgepompt tot het formaat van een poedel. Of waren het fretten? Het bericht dat dit weekend de Engelstalige wereldpers haalde, recyclet een Argentijns broodje aap van een jaar oud. Andere versies van het verhaal doen al meer dan honderd jaar de ronde. Lees verder

De ontvoerde pinguïn

Veel broodjes aap zijn angstaanjagend en walgelijk, maar sommige komen op je af als een nest jonge katjes. Zoals dit verhaal. Begeleiders van een groep verstandelijk gehandicapten uit Sliedrecht schrikken als ze aan het einde van een uitje naar Artis Arie kwijt zijn. Gelukkig wordt hij na een korte speurtocht gevonden, maar met een natte broek en een stinkende rugzak. Niemand mag zijn tas aanraken en hij wil niet zeggen wat er gebeurd is. In de bus dan maar, en thuis in de woongroep onder de douche. Lees verder

Twee wolven wonen in mijn hart

In elk mens wonen twee wolven, een goede en een slechte. De wolven vechten met elkaar. Welke van de twee wint? Degene die je voedt. Deze levenswijsheid komt volgens talloze websites uit een oud indiaans verhaal. De moraal spreekt mensen met diverse levensbeschouwingen aan. Maar dat het een oude indiaanse wijsheid is, is een indianenverhaal. Lees verder

Een poema op de Veluwe

Het is een poema: wie de Apeldoornse Vellertheuvel nadert, ziet uit de verte duidelijk een kooi met de contouren van een poema erin. Of is het geen poema? Wie dichterbij komt, ziet de poema vervagen en wanneer je het dier zou kunnen aanraken, is het opgelost in de wirwar van staaldraden die samen de sculptuur ‘Kooi-met-geen-poema-er-in’ vormen. Dit beeld van de kunstenaar Maarten de Reus werd onthuld op 12 juli 2008. Daarmee kreeg de ongrijpbare poema die in de zomer van 2005 door velen gezien werd op de Veluwe zijn monument. ‘Kooi-met-geen-poema-er-in’ is niet alleen een passend monument voor de Veluwepoema, maar ook voor het genre van de sage: een verhaal rond een kern van onzekerheid. Lees verder